تبلیغات
مطالعات ارتباطی - زیرساختهای جدید برای جامعه (قسمت اول)
 
مطالعات ارتباطی
سه شنبه 10 اردیبهشت 1392 :: نویسنده : میثم خاکپور

 جاده های جدید به سرعت ساخته می شوند و ما به ندرت به آنها توجه می كنیم. حومه شهرها توسط بلدوزرها با خاك یكسان می شوند و پوشیده می شوند از ریلها، كانالها و آسفالت (به منظور توسعه راهها و شبكه های ارتباطی). مشخصاً اینها بخشی از یك واقعیت واضح و قابل مشاهده است. (از سوی دیگر) ما همچنان ممكن است به كابلهایی كه به خانه هایمان وارد می شوند توجهی نكنیم، 

حال آنكه آنها (كابلها وسیمها) در حال وابسته كردن ما به تكنولوژی دیگری هستند. ما نه تنها به جاده ها، كابلهای برق، لوله های آب، خطوط گاز، كانالهای فاضلاب، سیمهای تلفن و كابل های تلویزیون وابسته ایم، بلكه به شبكه های كامپیوتری همچون اینترنت هم وابسته هستیم.




 ادبیات معاصر با اصطلاحاتی همچون: "ما در جهان ارتباطی زندگی می كنیم"، "عصر ارتباطی"، "انسان وبی(اینترنتی)" و "جامعه وبی (اینترنتی)" عجین شده است. از یكسو این روند عجیب بنظر می رسد، زیرا همزمان در این فضا از فردگرایی، جامعه تكه تكه و عدم وابستگی سخن به میان می آید (و همچنین مباحثی همچون جمع گرایی، همگرایی و.... در آن مطرح می شود.) اما از سوی دیگر می توان این تقابل را خیلی عجیب و غریب تصور نكرد و از آن بعنوان دو روی یك سكه یاد كرد.... .

در سطح فردی، استفاده از شبكه های ارتباطی به یك وجه غالب از زندگی ما تبدیل شده است. اگر زمانی كه یك فرد در جامعه توسعه یافته به استفاده از شبكه های خبررسانی، ارتباطات تلفنی و اینترنتی در اوقات فراغت خود می پردازد را محاسبه كنیم، بطور میانگین روزانه به زمانی بین 5 تا 7 ساعت می رسیم. همچنین واضح و مبرهن است كه همین افراد ساعتها در محیط كار یا مدرسه بسر می برند و مشاهده شبكه های اجتماعی این افراد ما را به این نتیجه رهنمون میسازد كه در طول این ساعات آنها تمامی اشكال ملاقات را نیز تجربه می كنند (اعم از فردی، گروهی، چهره به چهره یا الكترونیكی). فردگرایی و خانه های كوچكتری كه به این شكل به تكنولوژیهای ارتباطی مجهز شده ما را مستقل از دیگران می كند، اما هرگز ما را بعنوان یك موجود كمتر اجتماعی مطرح نمی كند (زیرا این تكنولوژی ها شرایط را برای سطح گسترده تر و شكل جدیدی از ارتباط مهیا می كند.)

تقریباً هر سازمانی در جهان توسعه یافته بطور كامل به شبكه های تلفنی و كامپیوتری وابسته شده است. زمانیكه آنها از كار می افتند، به سادگی فعالیت سازمانها متوقف می شود.... . امروزه تمامی سازمانها كالاها و خدمات خود را نیز از طریق همین تكنولوژیها تولید و عرضه می كنند. این روند به شكل همكاری و رقابت در درون و میان شبكه های اقتصادی در جریان است.

در سطح جامعه و مقیاس جهانی، شبكه های رسانه ای، شبكه های اجتماعی و شبكه های اقتصادی به دوردست ترین مناطق جهان دسترسی پیدا كرده اند. جهان ما به واقع در یك گستره جهانی به هم مرتبط شده است. با گسترش سریع ماهواره های تلویزیونی، ارتباطات تلفنی و اینترنتی، كشورهای در حال توسعه ای همچون: چین و هند به سرعت در حال تبدیل شدن از یك جامعه ماقبل صنعتی به جوامع توده ای صنعتی و تا حدودی جوامع شبكه ای فراصنعتی هستند(van Dijk, 2006:1-2).

منبع:

Van Dijk,J (2006)The Network Society; Social Aspects of New Media (Second edition), London:SAGE Publications





نوع مطلب : جامعه شبكه ای، 
برچسب ها : ارتباطات اجتماعی، جامعه شبكه ای، نظریات ارتباط جمعی، ون دایك،
لینک های مرتبط : ***،
سه شنبه 10 اردیبهشت 1392 04:13 ب.ظ
جالبه یاد موضوعی افتادم همیشه جاده جدید یا مسیر های جدید مسیر رو هموار تره می کنه ولی مشکلات از که به وجود میاره از خدمات که میده بیشتر البته من این حرف رو به خاطر این می زنم شاید خدمات تو ایران اینطوره ولی اگر یه روز ی از جاده قدیم که فراموش ده رد بشی احساس بهتری داری تا او مسیر هموار و سخت < این نظر منه
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :